شمارهٔ ۵۹

۲ بیت

بس که زان گل در دل ما خار نومیدی شکستسبزه نالان می دمد از خاک دردآلود ما

از بقا رنگی ندارد بر سر آتش سپنددر محبت نیست فرق از بود تا نابود ما