شمارهٔ ۵۴۵ ۲ بیت بی لاله رخسارت، گر سیر چمن کردمصد شکوه ز بی برگی، با سرو و سمن کردم غم ریخته در غربت،لیکن نکنم شکوهکاندوه دل افزون شد، گر یاد وطن کردم