شمارهٔ ۵۳۰ ۲ بیت گرفته جان به کف، آن مهرتابان را هوس کردمتمام عمر را چون صبح، صرف یک نفس کردم ز بی پروایی صیاد ترسیدم درین گلشنپریدم از کمین، خود را گرفتم در قفس کردم!