گنج

شمارهٔ ۴۷۱

۲ بیت
بس که دارم از تغابن در دل محزون تأسفمی دود بی اختیارم بر لب پر خون تأسف
در کنار خوان قسمت، نیستم بی رزق و روزیخورده ام زین پیش حسرت، می خورم اکنون تاسف