شمارهٔ ۴۶۶ ۲ بیت من سودازده را داغ منه بر سر دستهیچ عاقل نسپرده ست به دیوانه چراغ دل بیتاب مرا عشق و هوس یکسان استنکند فرق ز هم، محرم و بیگانه چراغ