شمارهٔ ۴۲۱ ۲ بیت چون کند چشم ترم گلریزی باران اشکمی دود بهر تماشا، ابر در بالای ابر هرچه می آید به دستش، می کند امروز صرفدر غم فردا نباشد طبع بی پروای ابر