پرش به محتوا

گنج

گنج›طغرای مشهدی›ابیات برگزیده از غزلیات›شمارهٔ ۴۱۴

شمارهٔ ۴۱۴

۱ بیت

آمد برهمن در حرم،با اهل دین شد همقدمبگذشت از سنگ صنم، دل بست بر سنگی دگر

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف شخصی می‌پردازد که با جمعی از اهل دین به معبد برهمن (برهمن در هند یکی از طبقات اجتماعی و دینی است) می‌رود. او از سنگی (که به عنوان صنمی مورد پرستش قرار می‌گیرد) عبور کرده و به سنگی دیگر که احتمالا نماد عشق یا علاقه است، دل می‌بندد. این تغییر علاقه نشان‌دهنده تحول یا دگرگونی در احساسات اوست.

پیشینشمارهٔ ۴۱۳ پسینشمارهٔ ۴۱۵

متن‌ها از گنجور؛ سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.

قلم وزیرمتن — میزبانی محلی