پرش به محتوا

گنج

گنج›طغرای مشهدی›ابیات برگزیده از غزلیات›شمارهٔ ۴۰۵

شمارهٔ ۴۰۵

۱ بیت

گر ادب دورم نمی کرد از بر آن سروقدتازگیهای تن او، سر به آبم داده بود

خلاصه

هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به زیبایی و جذابیت محبت‌آمیز شخصی اشاره می‌کند که به او علاقه‌ دارد. اگر ادب و نزاکت او اجازه می‌داد، شاعر به شدت به این زیبایی جذب می‌شد و از آن می‌خواست که در کنار آن شخص بماند. در واقع، زیبایی و تازگی بدن او مانند آب، شاعر را تحت تأثیر قرار داده و او را به سمت خود می‌کشاند.

پیشینشمارهٔ ۴۰۴ پسینشمارهٔ ۴۰۶

متن‌ها از گنجور؛ سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.

قلم وزیرمتن — میزبانی محلی