شمارهٔ ۳۹ ۲ بیت پیش هر باد، ز بی برگی خود می نالددر غم بند زبان نیست نی بیشه ما پیش ازان کز عدم آید خبر لشکر نورزنگ صف بست در آیینه اندیشه ما