پرش به محتوا

گنج

گنج›طغرای مشهدی›ابیات برگزیده از غزلیات›شمارهٔ ۳۷۷

شمارهٔ ۳۷۷

۱ بیت

از خشکسال، رند قدح نوش را چه غمباغ طرب ز آتش تر آب می خورد

خلاصه

هوش مصنوعی: این دو بیت شعری به غم و اندوه ناشی از خشکسالی اشاره دارد. شاعر به توصیف وضعیت باغی می‌پردازد که به خاطر آتش و خشکی، در حال نابودی است و در عین حال نوشیدن شراب را به عنوان یک تسلی و شادی در این اوضاع نامناسب مطرح می‌کند. در واقع، با وجود مشکلات، هنوز به دنبال لحظاتی از خوشی و شادی است.

پیشینشمارهٔ ۳۷۶ پسینشمارهٔ ۳۷۸

متن‌ها از گنجور؛ سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.

قلم وزیرمتن — میزبانی محلی