شمارهٔ ۳۷۵
رهبری کو تا دل از سرگشتگی بی غم شودخضر بیشم کرد سرگردان، که عمرش کم شود!
سرزمین عیش بی نور است، می در جام ریزکی برافروزد چراغ لاله چون بی نم شود
تاک راکز ابر رحمت در چمن آبستن استبهتر از می نیست فرزندی، اگر مریم شود
دل ندارد همچو من غم پروری در کار عشقمی خورم غم،اگر دل یک نفس بی غم شود