گنج

شمارهٔ ۳۶۷

۳ بیت
مرا به نسبت آدم، زمانه خوار کندخطا ز دست پدر شد، پسر چه کار کند
صبا کجاست که از غنچه لبت، حرفیزند به گوش خزان، کار صد بهار کند
نگه ذخیره نماید همیشه مردم چشمکه روز وعده او صرف انتظار کند