گنج

شمارهٔ ۳۵۰

۲ بیت
زخم ما چون زخم سوسن گشت سرتاسر کبودبس که هردم پشت پا بر روی مرهم می زند
چون ز شوق روی جانان، طفل اشک آید به رقصمردم چشمم، ز مژگان دست برهم می زند