شمارهٔ ۳۴۴

۳ بیت

آیینه از رخ تو گل تازه می کشدصد آب و رنگ را به یک اندازه می کشد

می را زموج نیست کشاکش، که روز و شبدر آرزوی لعل تو خمیازه می کشد

ای غنچه بر طراوت رخسار دل مبنددوران گلاب را زگل تازه می کشد