پرش به محتوا

گنج

گنج›طغرای مشهدی›ابیات برگزیده از غزلیات›شمارهٔ ۳۳۴

شمارهٔ ۳۳۴

۱ بیت

آنچه من می کشم از طالع رم کرده خویشکی ز آهوی گریزان شده، صیاد کشد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به احساس سرنوشت و تقدیر اشاره دارد و نشان می‌دهد که فردی در جستجوی آزادی و رهایی از مشکلات است. او به نوعی سرنوشتی که بر او تحمیل شده، معترض است و از تیر نیشی که زندگی به او زده، رنج می‌برد. در واقع، این شعر به تضاد بین امید و ناامیدی پرداخته و به رابطه صیاد و آهو، که نماد کشمکش میان آزادی و اسارت است، اشاره دارد.

پیشینشمارهٔ ۳۳۳ پسینشمارهٔ ۳۳۵

متن‌ها از گنجور؛ سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.

قلم وزیرمتن — میزبانی محلی