شمارهٔ ۳۱۲

۵ بیت

آمد بهار و موسم گلگشت باغ شدگلبن برای اهل طرب چلچراغ شد

سر از دریچه کرد برون آن بهار حسنهر کوچه از نسیم رخش کوچه باغ شد

گفتا چه رنگ می شوم از خوردن شرابگفتم به رنگ لاله تر، بی دماغ شد!

از بس تنش چو صفحه آیینه صاف بودبر هر کجا که دست نهادیم، داغ شد

طغرا چه سود وصل، زمانی که اصل عمردر راه آن پری، همه صرف سراغ شد