شمارهٔ ۳۰۹ ۲ بیت فرهاد تیشه بر سرِ غمپیشه میزندعاشق چنین به جانبِ خود تیشه میزند ساغر به ذوق آنکه شود همچو پیر جامدست طلب به دامن هر شیشه میزند