پرش به محتوا

گنج

گنج›طغرای مشهدی›ابیات برگزیده از غزلیات›شمارهٔ ۲۶۹

شمارهٔ ۲۶۹

۱ بیت

ز مردی گر به نامردان شوی غالب، مشو غرهچو طالع کرد سستی، مرد را نامرد می‌گیرد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به این موضوع اشاره دارد که اگر مردی به نامردان بپیوندد، نباید به قدرت و اعتباری که کسب کرده است فریب بخورد. زیرا اگر سرنوشت یا تقدیر او را ضعیف نشان دهد، در نهایت به عنوان یک نامرد شناخته خواهد شد. بنابراین، درگیری با نامردان و پیوستن به آنها به هیچ‌وجه نشانه قوت و لیاقت نیست.

پیشینشمارهٔ ۲۶۸ پسینشمارهٔ ۲۷۰

متن‌ها از گنجور؛ سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.

قلم وزیرمتن — میزبانی محلی