گنج

شمارهٔ ۲۵۲

۲ بیت
روز و شب، دربچه مشرق و مغرب باز استورنه از تنگی این خانه، نفس می گیرد
چه امید از خم گردون، که ز پیمانه مهرآنچه در ساغر مه ریخته، پس می گیرد