پرش به محتوا

گنج

گنج›طغرای مشهدی›ابیات برگزیده از غزلیات›شمارهٔ ۲۱۵

شمارهٔ ۲۱۵

۱ بیت

روزم از بی مهری گردون، شب تاریک شدگر ز من باور ندارد، خود ببیند، کور نیست!

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به احساس ناامیدی و بی‌مهری اشاره دارد. شاعر از تاریکی شب می‌گوید که به دلیل بی‌توجهی و بی‌مهری دنیا بر او سایه افکنده است. همچنین تأکید می‌کند که اگر کسی به او باور ندارد، بهتر است خود واقعیت را ببینند، زیرا حقیقت در دسترس همه است و نیازی به اثبات ندارد.

پیشینشمارهٔ ۲۱۴ پسینشمارهٔ ۲۱۶

متن‌ها از گنجور؛ سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.

قلم وزیرمتن — میزبانی محلی