پرش به محتوا

گنج

گنج›طغرای مشهدی›ابیات برگزیده از غزلیات›شمارهٔ ۱۳۸

شمارهٔ ۱۳۸

۱ بیت

من و آن سرو که در جلوه گهش می باردپاک بینی ز هوا، صاف نگاهی از آب

خلاصه

هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر اشاره به زیبایی و شکوه طبیعت دارد، جایی که او و درخت سرو در یک محیط زیبا و دل‌انگیز قرار دارند. این تصویر، نشانه‌ای از پاکی و شفافیت است که از آب و آسمان به وجود آمده است.

پیشینشمارهٔ ۱۳۷ پسینشمارهٔ ۱۳۹

متن‌ها از گنجور؛ سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.

قلم وزیرمتن — میزبانی محلی