گنج

شمارهٔ ۳

۲ بیت
آنگه که بدی نبود رخ مه را خویشجستن ز تو من نیافتم بهره خویش
اکنون آئی که گشت . . . ونت درویشچون گردن پیر گاو گردنکش ریش