شمارهٔ ۹۸ - در مدح تمغاج خان

۳۲ بیت

ز آمدن سال نو بفرخی فالشاه جهانراست فتح و نصرت و اقبال

سال نو آمد بخدمت قدم شاهلشگر انواع گل مقدمه سال

خسرو سیارگان چرخ بتعجیلاز سر ماهی برون گذشت و زدنبال

در علم آل شاه فتح و ظفر دیدکرد بلند از سر حمل علم آل

زان علم آل نصرت متوالی استدر حشم شاه و در عشرت و در آل

موسم جشن خدایگان جهانستنوبت بخشیدنست و موسم ابذال

منتظر جشن شاه مطرب و بستانبلبل دستانسرای و قمری قوال

تاج مرصع نهاده بر سر طاوسفاخته افکنده طوق مشکین در بال

شاه سلیمان مثال و طیر سخنگویاز ظفر پادشاه بنده امثال

سلطان طمغاج خان که سلطنت اوبرکند از هر هژبر پنجه و چنگال

با علم گاو سار شیر نشانششیر فلک روبه است و دمنه محتال

ای ملک بی عدیل عالم عادلخسرو مسعود نام محمود احفال

بخت تو با نام تو مساعد و با تختطالع سعدت قرین همیشه بهر حال

بر فلک پیر سعد اصغر و اکبراز تو گشایند بر سعادت تو فال

خسرو افراسیاب هیبتی و هستاز تو در اعدای تو هزاهز و زلزال

زلزله لشکر تو روز ملاقاتبه ز نبرد آزمای روستم زال

چشم جهان چون تو پادشاه نبیندبزمی و رزمی عدوی مال و عدو مال

هرکه بفرمان تست تابع و راغببا نعم و عزتست و رتبه و با مال

وانکه ز درگاه تست طاغی و یاغیجفت هوانست و یار شدت و اهوال

بسکه درآورد حاسدان ترا چرخایدی و اعناق در سلاسل و اغلال

حنجر آمال دشمنانت ببریددهر ز دست قضا بخنجر آجال

ای خلف آخر از خلیفه اولآنکه سرشته شد از سلاله صلصال

ملک سلاطین گیتی از وی با توکرد محول همی محول احوال

بر تو و شهزادگان تست بحق وقفملک زمین تا ابد بقسمت آزال

مهدی صاحبقران روی زمینیامر ترا رام گشته مهدی و دجال

خواهد بودن بملکداری تو شاهنصرت عیسی و رقص کردن دجال

سوزنیا با مدیح شاه جوانبختاز دل و جان خو کن و مدیحش بسگال

در سخن دانه چین نما و بسلک آردانه و که را فر و بیز بغربال

طبع سخن زای راز حشو نگه دارباش بابیات خود چو دایه بر اطفال

تا شود از مدح شاه دفتر شعرتهمچو رخ نیکوان بزلف و خط یال

عمر ابد خواه پادشاه جهانرادر شرف و عز لایزال و لازال

باد بر این اتصال شاه همایونبا رغد عیش و با رفاه در افعال

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر به مناسبت سال نو، از شادی و پیروزی شاه جهان سخن گفته می‌شود. سال نو به عنوان زمانی برای جشن و سرور و همچنین تجلی قهرمانی و فتح نگریسته می‌شود. با ورود سال جدید، لشکری از گل‌ها به استقبال شاه می‌آیند و نعمت‌ها و خوشی‌های فراوانی در انتظار اوست. شعر به توصیف ویژگی‌های مثبت شاه، مانند سلیمان و افراسیاب، می‌پردازد و او را پادشاهی عادل و نیکوکار معرفی می‌کند. همچنین پیش‌بینی‌های خوشایند برای بخت و اقبال او آمده است و از پیروزی‌های او بر دشمنانش سخن می‌گوید. در نهایت، شاعر از دیگران می‌خواهد که با دل و جان به مدح و ستایش شاه بپردازند و شعر خود را به نام او رقم زنند تا همواره نام او در بین مردم باقی بماند. به طور کلی، این شعر نمادی از خوشی، پیروزی و بقای شاه در سال نو است.