شمارهٔ ۳۷ - در مدح قدر طغان خان

۲۸ بیت

پادشاه جهان ز راه رسیدملک نو شد چو پادشاه رسید

شاه شاهان قدر طغان خاقاناز سفر با کمال و جاه رسید

فتح بر عطف زین ببسته برفتنصر بر پره کلاه رسید

چو سکندر برفت و همچون خضربلب چشمه حیات رسید

از میان سپاه دیو و پریچون سلیمان برفت و گاه رسید

داستان از درست و دیو زننداو درست آمد و بگاه رسید

شد بعون اله سوی سفرباز در عصمت اله رسید

حق ایزد نگاهداشته رفتایزدش داد تا بگاه رسید

اهل دین را ز خوف لشکر کفرمأمن و ملجاء و پناه رسید

وان اسیران ممتحن شده رافرخ و ملجاء و نجاه رسید

هر کسی این سفر گناه انگاشتشه بآمرزش گناه رسید

شد بتدبیر اولیا بسفروز سفر قامع العداء رسید

بفنا بردن معادی را . . .همچو صرصر بسوی گاه رسید

بنما دادن موالی چوننم رحمت سوی گیاه رسید

ملکداری بخواب غفلت بوداز طغانخان بانتباه رسید

خشم افزون حضم کاسته خواستحشم افزون و حضم کاه رسید

شد بدعوی ملک و صفحه تیغحجت آورد و با گواه رسید

این بشارت ز جوشن ماهیتا بخفتان سبز ماه رسید

هیچ شه را بسالها نرسدآنچه او را بیک دو ماه رسید

از حزاسیدن و رسیدن شاهچو بشارت سوی سپاه رسید

دولت از خیمه کبود سپهربسر خرگه سپاه رسید

وز خشم ده هزار یکتا دلپیش شه قامت و تاه رسید

رفتن بارگاه او همه رازینت عارض و جباه رسید

نه بر آیینه دل کس از اوبد زنگ و غبار راه رسید

سرمه دیده چشم شد و آننیک خواه و نکو نگاه رسید

باد ار اندیشه دل تباه آنراکز سر اندیشه تباه رسید

حاسد از رشک جاه عالی شاهخائبا خاسرا بچاه رسید

در دریای ملک شاه گرفتحضم را غوطه و شناه رسید

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به ورود پادشاهی بزرگ به سرزمینی اشاره دارد که به همراه خود فتح و نصرت و پیروزی به ارمغان آورده است. پادشاه که به مقام و جاه عظیم رسیده، به مانند سکندر و سلیمان در میان سپاه، در حال ورود است. او به یاری خداوند و بواسطهٔ عزم و ارادهٔ خود، به پیروزی‌های بزرگ دست یافته و به اهل دین پناه و آسایش می‌دهد. در این سفر، گناهان اغلب فراموش می‌شود و آمرزش به همه عطا می‌گردد. همچنین به نقش مهم تدابیر اولیا در این پیروزی و همچنین خشم دشمنان اشاره شده و بر انصاری و حمایت از ملت و آسیب‌دیدگان تأکید می‌گردد. در نهایت، حس حسادت و رشک دیگران به موفقیت پادشاه و همچنان عزم بی‌نظیر او در اداره، اشاره می‌شود.