بخش ۳۴

۱ بیت

به بام قصر چو آن ماه دلپذیر آمددل شکسته من باز در نفیر آمد

در جواب او

مرا چو نان تنک دوش در ضمیر آمدبه پیش دیده من قرص مه حقیر آمد

مرا ز کله زبانی است با هزاران شکرز جوع دل شده دسپاچه دستگیر آمد

رسید صحنک ماهیچه، نان ریزه مخورز چاکران نبود حاصلی چو میر آمد

قبای نان تنک دوختم بیا بنگربه قد و قامت زناج بی نظیر آمد

مرا به بره بریان محبت جانی استکه از دهان وی امروز بوی شیر آمد

شدم ز عین محبت مرید قلیه برنجبیار دست ارادت کنون چو پیر آمد

زبس که صوفی مسکین حدیث بغرا گفتز مطبخ سخنش بین که بوی سیر آمد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وصف حال خود و احساساتش می‌پردازد. او با اشاره به یک ماه دلپذیر که به بام قصر می‌آید، از دل شکسته‌اش سخن می‌گوید که دوباره در حال تلاطم است. او حس می‌کند که با وجود کمبودها و قضاوت‌های دیگران، محبت و عشق به زندگی‌اش طعم خاصی می‌دهد. شاعر از طعم نان و خوشمزگی آن می‌گوید و بر اهمیت محبت و دوستی در زندگی تأکید می‌کند. در نهایت، اشاره به عشق و زیبایی‌هایی که در اطرافش وجود دارد، او را به شوق و ذوقی عمیق می‌رساند.