گنج

بخش ۱۳۵

۴ بیت
جوش بوره شبی به بغرا گفتنکته ای چند، بود چون محرم
خویش را بر کشد به رعنابیجان ماهیچه هست از آن درهم
سر من نیست قلیه را، گویاکرده با من از آن عنایت کم
از جفای فلک چه چاره کنمدل پر دارم و لب برهم