بخش ۱۳۴ ۳ بیت هریسه به روغن بگفتا صباحکه تا چند نالی تو ای بیقرار به شب شد غشادار بسوز تو بار«ز ناپاک چشم نکویی مدار» حلیمی بیاموز این دم ز منکه بسیار خوردم لت روزگار