شمارهٔ ۶ - در مدح یعسوب دین امیرالمؤمنین (ع)
اگر مطرب آهنگ دیگر نمی زدچو نی بر دل و جانم آذر نمی زد
به نی گر، نمی بود دمساز لعلشدو صد طعنه بر تنگ شکر نمی زد
لبش همچو قند مکرّر نبودیگرش بر لب نی مکرّر نمی زد
نمی کرد اینگونه مست و خرابماگر دمبدم دم به مزمر نمی زد
گر، از شور شیرینی نی نبودیمرا این چنین شور بر سر نمی زد
دل زار چون زر، نمی گشت خالصگر، آذر، به قلب مکدّر نمی زد
گر، از من نمی آمدی بوی عشقیدل چون سپندم به مجمر نمی زد
بلی فیض عشق ار نبودی کلاممبه هر قلب چون سکّه بر زر نمی زد
برآن عاشقم من که گر او نبودیخدا نقش این چار دفتر نمی زد
علی آنکه گر قدرت او نبودیکس این خیمه بر چرخ اخضر نمی زد
خدا را خدایی نمی گشت ظاهرگر او نعره ز الله اکبر نمی زد