گنج

شمارهٔ ۲۶

کرده ام مرغی سبکروحی امید و بیم رااضطرابم در بغل دارد گل تسلیم را
شوخی پرواز او بال گرفتاری خوش استمی کنم در کنج عزلت سیر هفت اقلیم را