گنج

شمارهٔ ۲۱۰

وطنم بی تو سفر می گرددطاقتم زیر و زبر می گردد
بعد عمری که به برآمده ایتیر مژگان تو بر می گردد
چقدر نام خدا خوش چشمینگهت نور نظر می گردد