گنج

شمارهٔ ۱۷۹

یاد او کرد ز دل تا چشم حیران گل شکفتنام او بردم ز لب تا گوش مستان گل شکفت
بسکه لبریز تماشای تو بودم زیر تیغاز گل هر قطره خونم صد گلستان گل شکفت