گنج

شمارهٔ ۱۴۰

خسته جور تو با ناله و افغان ننشستبسته زلف تو یک لحظه پریشان ننشست
غنچه بی یاد لبت بر رخ بلبل نشکفتلاله بی داغ وفایت به گلستان ننشست