شمارهٔ ۸۶۹

وزن: مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)قافیه: وستمیگویی۶ بیت

دل کشته آرزوست می گوییبی مغزی و حرف پوست می گویی

غافل دلت از زبان زهی خجلتبی فایده دوست دوست می گویی

وحشت نکشیده سرمه در چشمتگل محرم رنگ و بوست می گویی

سجاده گریه ای نیفکندیرحمت نم آبروست می گویی

با دشمن نفس آشتی کردیفردا چه جواب دوست می گویی

از خویش اسیر خوش خبر داریبی مغز همین کدوست می گویی

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر ناامیدی و سردرگمی فردی است که در مورد آرزوها و احساساتش فکر می‌کند. او به بی‌مغزی و superficiality کلام اشاره می‌کند و از حقیقت غافل است. شاعر تأکید دارد که دل خود را از معنای واقعی دور کرده و به ظواهر اکتفا کرده است. او همچنین به احساسات متضاد خود، از جمله دوستی و دشمنی، اشاره می‌کند و از این که چگونه ممکن است در آینده نسبت به این مسایل پاسخگو باشد، ابراز نگرانی می‌کند. در نهایت، او به این نکته می‌رسد که در واقعیت از خود بی‌خبر است و نمی‌داند که در بی‌مغزی و سردرگمی به چه چیزی می‌پردازد.