شمارهٔ ۷۹۳
بار امید و ناز قناعت نمی کشیمجز منت اثر ز محبت نمی کشیم
نه گنج آرزویی و نه رنج حیرتیقارون نمی شویم و ریاضت نمی کشیم
حرفی رقم ز نسخه عالم نمی کنیمدر چشم خلق سرمه عبرت نمی کشیم
در صیدگاه ناز تو بسمل نمی شویمتا انتقام خویش ز فرصت نمی کشیم
کی می شویم محرم خاک رهش اسیرتا توتیای گرد کدورت نمی کشیم