شمارهٔ ۶۴۵

قافیه: رنتوانکشید۵ بیت

دل چو خون شد ناز اشک پرده در نتوان کشیدمنت خشک اینقدر از چشم تر نتوان کشید

آتش از آتش تواند برد نرد سوختنجز محبت در دلم نقش دگر نتوان کشید

ما کجا دست گریبان پاره کردن از کجاتا نباشد فرصتی آه از جگر نتوان کشید

چشم و دل پوشیده می باید به راه دوستیپرده رسوایی است در بیرون در نتوان کشید

دیده ای مطلب رواییهای نومیدی اسیردست از دامان آه بی اثر نتوان کشید

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عواطف عمیق و درونی شاعر است. او از درد و رنجی صحبت می‌کند که دلش را فراگرفته و اشک‌هایی که نمی‌تواند از چشمانش بریزد. همچنین، شاعر اشاره می‌کند که عشق و محبت تنها چیزی هستند که می‌توانند در دلش باقی بمانند و از دیگر احساسات خبری نیست. او به شرایط دشواری که در روابط دوستی وجود دارد، اشاره می‌کند و می‌گوید که در این شرایط نمی‌توان پرده رازها و رسوایی‌ها را به راحتی کنار زد. در نهایت، شاعر احساس می‌کند که امید و آرامش در زندگی‌اش امکان‌پذیر نیست و از دامان غم نمی‌تواند رها شود.