شمارهٔ ۶۲۴

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: لمیشود۷ بیت

از من آن چشم تغافل‌کیش غافل می‌شودگر چنین خواهد گذشتن کار مشکل می‌شود

عشق هرکس را که پوشد خلعت غم در لباسگاه با اختر گهی با غنچه یکدل می‌شود

بعد مردن هم محبت شمع بالین من استآب گوهر کی به سعی خاک زایل می‌شود

بی‌خیالت کی دلم در سینه می‌گیرد قرارچون صدف خالی شد از در موج ساحل می‌شود

هرکه پیش از نیستی گرد سبک‌روحی نشدتربت او سنگ راه کعبه دل می‌شود

مطلب ما در بهار سوختن گل می‌کنددانه امید ما از شعله حاصل می‌شود

همچو شمع کشته بادش پنبهٔ غفلت به گوشگر اسیر از یاد او یک لحظه غافل می‌شود

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و غفلت است. شاعر به زیبایی از احساسات عاشقانه و درد جدایی سخن می‌گوید. او با کنایه به این‌که عشق می‌تواند به لباس غم تبدیل شود، به اهمیت عشق واقعی و توجه به معشوق اشاره می‌کند. همچنین، او بیان می‌کند که حتی بعد از مرگ، محبت باز هم وجود دارد و به نوعی جاودانه است. شاعر می‌گوید که بدون یاد معشوق، دل در آرامش نخواهد بود و به مرگ زودرس اشاره می‌کند. در نهایت، او می‌گوید که تنها با غفلت از یاد عشق می‌توان به سرنوشت تلخی دچار شد.