شمارهٔ ۵۴۶

قافیه: ادمیشناسد۵ بیت

جان سختی دلم را بیداد می شناسدقدر ستمکشان را فرهاد می شناسد

مشت غبار عاشق در دام اضطراب استگشتیم خاک و ما را صیاد می شناسد

چون تیغ عشق بارد بیجاست لاف طاقتاز سر گذشتگان را جلاد می شناسد

ما رازدار عشقیم رسوا چرا نباشدگلبانگ بیزبانی فریاد می شناسد

دارد نگاه عاشق اکسیر آشناییچشمش به خاک هر کس افتاد می شناسد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ عمق و سختی عشق و شناخت روح واقعی انسان‌هاست. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که عشق و درد ناشی از آن، جان آدمی را شکل می‌دهد و ستمگرانی که بر دیگران ظلم می‌کنند، درک هر چه بیشتری از درد و رنج دارند. بیان می‌شود که عاشق واقعی در ارتباط با دیگران احساسات و درون آن‌ها را می‌شناسد و این شناخت به او قدرت و آگاهی می‌دهد. در نهایت، شاعر به این واقعیت اشاره می‌کند که عشق می‌تواند موجب رسوایی یا شهرت شود و هر انسانی که به عشق واقف است، به راحتی می‌تواند احساسات دیگران را درک کند.