شمارهٔ ۴۸۰

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: ندارد۶ بیت

نگاه خونی و مژگان تیغزن داردشهید او که چه ترکان صف شکن دارد

چنان شکار وفا گشته چشم غمازشکه سوی هر که نگه می کند به من دارد

به راز دار محبت چه احتیاج قسملبی که مهر خموشیت بر دهن دارد

نسیم زحمت بیجا مکش که یوسف منتنش ز نکهت گل تار پیرهن دارد

دلم ز فیض خموشی زبان عالم بستغنیمت است که دیوانه یک سخن دارد

اسیر چند ز بیگانه خوی من پرسیکسی که روی گل و بوی یاسمن دارد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به وصف زیبایی و ویژگی‌های خاص شخصی اشاره دارد که عشق و وفای او را تحسین می‌کند. شاعر از نگاه و مژگان این فرد سخن می‌گوید و بیان می‌کند که چشم او به هر کسی نیندازد، به یاد او می‌افتد. همچنین، شاعر اهمیت عشق و محبت را در می‌یابد و به زیبایی‌های وجود محبوب خود اشاره می‌کند. در پایان، شاعر از کسانی که درباره او می‌پرسند می‌گوید که هیچ کس به اندازه او به زیبایی و لطافت نزدیک نیست. شعر غرق در احساسات عاشقانه و عشق بی‌پایان است.