شمارهٔ ۴۳۷

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: امنگردد۶ بیت

عشق تو چراغ دل هر خام نگرددصیدی است خیالت که به کس رام نگردد

عشقت نگذارد که زنم فال رهاییتا پاکی نیت ورق دام نگردد

خواهم که برافتد ز جهان رسم دعا همتا هیچ زبان محرم آن نام نگردد

بی زحمت ایام کند کامرواییتا غیر تو را در دل خودکام نگردد

بیتابی اگر شیوه سیماب نباشدمنت کش رسوایی آرام نگردد

بیدل شد اسیر و اثر عشق تو باقی استکیفیت می در گرو جام نگردد

خلاصه

هوش مصنوعی: این اشعار درباره عشق و اثرات عمیق آن بر دل و روح انسان صحبت می‌کند. شاعر می‌گوید که عشقش مانند نوری است که دل را روشن می‌کند و هیچ‌کس نمی‌تواند آن را رام کند. او از این می‌گوید که عشقش مانع از آن می‌شود که به فکر رهایی بیفتد و تمایل دارد دعاها نیز از میان بروند تا کسی نتواند نام محبوبش را بر زبان بیاورد. شاعر بیان می‌کند که باید عشقش را در دلش نگه دارد تا کسی جز محبوب در دلش جا نگیرد. همچنین اصرار دارد که آرامش و راحتی در عشق بدون درد و رنج حاصل نمی‌شود و این عشق او را دچار حالتی عمیق و ماندگار کرده که در آن به شدت اسیر است.