شمارهٔ ۲۳۵
به رنگ باده صراحی طلسم هستی ماستقدح مصاحب ایام تنگدستی ماست
همینقدر به سرکویش اعتبار بس استکه چرخ داغ ز بخت بلند و پستی ماست
ز جام باده شراب نظاره می نوشیمخیال چشم تو سرمشق می پرستی ماست
به یاد نرگس ساقی کشیده ایم شرابپیاله تشنه توفیق پیشدستی ماست
به کعبه تحفه برد سجده ای اسیر از دیردلیل راه طلب شوق بت پرستی ماست