شمارهٔ ۲۰۹

قافیه: اغدلاست۶ بیت

گردش چشم او ایاغ دل استنگه شوخ او دماغ دل است

پر شبی روز کرده ام در باغلاله پروانه چراغ دل است

راه عقل و جنون نمی دانمهر کجا می روم سراغ دل است

می نماید ز شیشه جای شرابتا به گردون به خون داغ دل است

حال عالم اگر پریشان استاز پریشانی دماغ دل است

بشناس ای اسیر قدر جنونساغر روز و شب چراغ دل است

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف احساسات و افکار عاطفی شاعر می‌پردازد. او با اشاره به زیبایی و جذابیت چشمان معشوق، از آنها به عنوان نمایانگر دل و احساساتش یاد می‌کند. شاعر احساساتش را از طریق تصاویری مانند باغ و پروانه توصیف می‌کند و بیان می‌کند که نمی‌داند راه عقل چیست و هر جا که می‌رود، در پی دلش است. همچنین، از پریشانی روح و حال دنیا سخن می‌گوید و به نوعی این حال را ناشی از آشفتگی دل می‌داند. در نهایت، به این نتیجه می‌رسد که عشق و دیوانگی در زندگی‌اش چراغ راهنمای اوست.