پرش به محتوا

گنج

گنج›شاه نعمت‌الله ولی›مفردات›شمارهٔ ۴۳

شمارهٔ ۴۳

قافیه: ت۱ بیت

بگسسته کسی ز هر دو عالم بی ‌شکچون ابروی یار خویش پیوسته خوش است

خلاصه

هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به بیان حالتی از بی‌خیالی و رهایی از جهان مادی پرداخته است. او می‌گوید که کسی که از هر دو عالم (دنیا و آخرت) بی‌خبر و جدا شده، به‌طور قطع خوشحال است. این حالتی شبیه به زیبایی ابروی محبوب است که پیوسته و دل‌نشین است. در واقع، شاعر نشان می‌دهد که رهایی از دغدغه‌های دنیا می‌تواند آرامش و شادی را به ارمغان بیاورد.

پیشینشمارهٔ ۴۲ پسینشمارهٔ ۴۴

متن‌ها از گنجور؛ سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.

قلم وزیرمتن — میزبانی محلی