پرش به محتوا

گنج

گنج›شاه نعمت‌الله ولی›مفردات›شمارهٔ ۲۳۵

شمارهٔ ۲۳۵

قافیه: ه۱ بیت

می به رندان ده به زاهد می مدهشیشه پیش پای نابینا منه

خلاصه

هوش مصنوعی: این بیت، به نوعی به تضاد بین رندان (نوجوانان و آزاداندیشان) و زاهدان (افراد متدین و پارسا) اشاره دارد. شاعر می‌گوید که باید می (نماد شادی و آزادی) را به رندان بدهیم و به زاهدان ندهیم. همچنین از نابینایان خواسته می‌شود که شیشه‌ها را در جلوی خود نگذارند تا دچار مشکل نشوند. به طور کلی، این شعر به اهمیت آزادی و لذت بردن از زندگی در مقابل محدودیت‌های شرعی اشاره دارد.

پیشینشمارهٔ ۲۳۴ پسینشمارهٔ ۲۳۶

متن‌ها از گنجور؛ سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.

قلم وزیرمتن — میزبانی محلی