پرش به محتوا

گنج

گنج›شاه نعمت‌الله ولی›مفردات›شمارهٔ ۲۰۴

شمارهٔ ۲۰۴

قافیه: ا۱ بیت

گر گدا باشد به یاد پادشه نبود عجباین عجب بنگر که سلطان می‌کند یاد گدا

خلاصه

هوش مصنوعی: این بیت نشان‌دهنده‌ی این است که اگر یک گدا (فقیر) در ذهن خود به یاد پادشاه (سلطان) باشد، چه چیزی عجیب است. اما چیزی که واقعاً عجیب است این است که سلطان (پادشاه) نیز به یاد گدا (فقیر) باشد. در اینجا، شاعر به تعامل و ارتباط میان دو طبقه‌ی اجتماعی با تأکید بر نقش و یادآوری آن‌ها از یکدیگر اشاره می‌کند.

پیشینشمارهٔ ۲۰۳ پسینشمارهٔ ۲۰۵

متن‌ها از گنجور؛ سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.

قلم وزیرمتن — میزبانی محلی