پرش به محتوا

گنج

گنج›شاه نعمت‌الله ولی›مفردات›شمارهٔ ۱۶۷

شمارهٔ ۱۶۷

قافیه: ن۱ بیت

ظاهرم در کوبنان و باطنم و در کوه صافصوفیان صاف را صد مرحبا باید زدن

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تضاد بین ظاهر و باطن اشاره می‌کند. او ظاهر خود را در محیطی پر سر و صدا و باطنش را در جایی آرام و بی‌صدا توصیف می‌کند. این موضوع نشان‌دهنده اهمیت صفا و پاکی در سیر و سلوک صوفیانه است و به تحسین افرادی با باطن صاف و خالص اشاره می‌کند که باید مورد احترام قرار بگیرند.

پیشینشمارهٔ ۱۶۶ پسینشمارهٔ ۱۶۸

متن‌ها از گنجور؛ سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.

قلم وزیرمتن — میزبانی محلی