شمارهٔ ۵۴

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)۱۲ بیت

سخن عارفان به جان بشنواین چنین گفتم آن چنان بشنو

بگذر از کثرت وز وحدت همبیش و کم را چه می کنی فافهم

گر تو فانی شوی بقا یابیخود ازین بی خودی خدا یابی

در سراپردهٔ حدوث و قدمخوش بود گر نهی قدم به قدم

حال عالم به ذوق اگر دانیآفتاب است و سایه می خوانی

سایه و آفتاب بر من و توخط موهوم می نماید دو

خط موهوم اگر براندازیخانه از غیر حق بپردازی

همه جا آفتاب تابانستنظری کن ببین که این آنست

جوهر است و عَرض همه عالمبه وجودند این و آن فافهم

زر یکی صورتش هزار نمودسکهٔ سرخ بی شمار نمود

ذات او از صفات مستغنی استوز همه کاینات مستغنی است

اثر این و آن مجوی آنجانام چبود نشان مجوی آنجا

خلاصه

هوش مصنوعی: این متن به سخنان عارفان اشاره دارد که در آن، بر اهمیت درک عمیق و شناخت جوهر واقعی هستی تاکید می‌شود. عارفان از ما می‌خواهند که از کثرت اشیاء و تفاوت‌ها عبور کنیم و به وحدت و حقیقت بپردازیم. اگر خود را از دنیا و خودخواهی‌ها رها کنیم، به بقا و حقیقت الهی دست خواهیم یافت. در اینجا، عالم به مانند آفتاب و سایه دیده می‌شود که اگر به درستی نظاره کنیم، همه چیز در واقع یکی است. همچنین، متذکر می‌شود که ذات خداوند از همه صفات و کائنات مستقل است و نباید به اثرات زودگذر دنیا توجه کرد، بلکه باید عمق و حقیقت را دریابیم.