شمارهٔ ۳۷

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)۱۰ بیت

بیا با ما درین دریا به سر براز اینجا دامنی خوش پر گهر بر

ز ما بشنو حبابی پر کن از آبحباب از آب و در وی آب دریاب

به معنی آب در صورت حباب استببین در این و آن کان هر دو آبست

دمی در آفتاب و سایه بنگردر آن هم سایه را همسایه بنگر

چه دریائی که ما غرقیم در ویچه خوش جامی که ما داریم پر می

درین دریا به عین ما نظر کنصدف بشکن تماشای گهر کن

اگر نورست اگر ظلمت که او راستبه راه کج مرو بشنو ز ما راست

وجودی جز وجود او نبینیاگر آئی به چشم ما نشینی

به نور او جمال او توان دیدچنین می بین که سید آنچنان دید

نشان بی نشانی عارفان استاگرچه بی نشانی هم نشان است

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر دعوتی است به غوطه‌ور شدن در دریای وجود و حقیقت. شاعر از ما می‌خواهد تا با خود به این دریا بیاییم و زیبایی‌های آن را تجربه کنیم. او به حباب‌هایی که از آب برمی‌خیزند اشاره می‌کند و می‌گوید که آب به معنای واقعی خود در همان حباب‌ها نهفته است. شاعر بر وجود و عدم تفکیک میان آن‌ها تأکید می‌کند و از ما می‌خواهد تا به دور از کجی‌ها و خیالات، به حقیقت دست یابیم. همچنین او بیان می‌کند که تنها وجود خداوند است که باید در عالم مشاهده شود و بیان می‌کند که سیما و جلوه‌ی الهی به‌وضوح در چشم عارفان دیده می‌شود. در نهایت، او نشان می‌دهد که هرچند نشانی از حقیقت، بی نشان است، اما خودِ بی‌نشانی هم خود یک نشانه است.