قطعهٔ شمارهٔ ۲۹
بلبل بوستان یارانممن ازین بوستان نخواهم رفت
گر به صورت ز دیدهها بروماز دل دوستان نخواهم رفت
جامهٔ خلقی افکنم امابر کنار از میان نخواهم رفت
آمد و شد به اعتبار بوداین چنین آنچنان نخواهم رفت
سید ملک نعمتاللهمهمچو این بندگان نخواهم رفت