غزل شمارهٔ ۹۵

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: ابدریاب۷ بیت

در موج و حباب آب دریابآن آب در این حباب دریاب

در آینهٔ مه منورنور رخ آفتاب دریاب

هر برگ گلی که رو نمایددر عارض او گلاب دریاب

با ساقی یاد می برآورساغر بسِتان شراب دریاب

بگذر ز حجاب خودپرستیمعشوقهٔ بی حجاب دریاب

نقشی که خیال غیر بنددباشد اثری ز خواب دریاب

گنجیست وجود نعمت اللهآن گنج درین خراب دریاب

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تأمل در زیبایی‌های زندگی و معنای عمیق آن می‌پردازد. او از حباب‌ها و امواج آب به عنوان نمادهایی برای درک عمیق‌تری از واقعیت یاد می‌کند و به خواننده توصیه می‌کند تا زیبایی‌های زندگی را ببیند. هر چیز کوچک و زیبایی، مانند برگ گل یا نور خورشید، ارزشمند است و باید آن‌ها را درک کرد. شاعر همچنین به اهمیت فراموش کردن خودپرستی و دیدن عشق واقعی اشاره می‌کند. در نهایت، او بر وجود مخزنی از نعمت‌ها تأکید دارد که در زندگی ما وجود دارد و باید به آن توجه کنیم.