غزل شمارهٔ ۹۱

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: ادریاب۷ بیت

ای دل اسرار ما ز جان دریاببگذر از خود بیا خدا دریاب

شاهد غیب در شهادت بینشاه در کسوت گدا دریاب

موج و دریا و خلق و حق بنگریک مسمی دو اسم را دریاب

جام وحدت به روی ساقی نوشذوق می خوارگی ما دریاب

رنج عشقش بکش شفا بشناسدُرد دردش بخور دوا دریاب

مطرب عشق ساز ما بنواختبشنو ای بینوا نوا دریاب

سایه و آفتاب را بنگرسید و بنده را بیا دریاب

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به عمق و راز زندگی و عشق اشاره دارد. شاعر از دل می‌خواهد تا به اسرار وجود پی ببرد و فراتر از خود، خدا را درک کند. او به تماشای حقیقتی فراتر از ظاهر دعوت می‌کند و از شنونده می‌خواهد به وحدت در جهان و ارتباط بین همه چیزها توجه کند. در نهایت، اهمیت عشق و رنج‌های آن را درک کرده و به زیبایی‌های زندگی، چه در چهره‌ی نور و چه در ظریفیت انسان‌ها، توجه کند. شاعر با یادآوری دلنوازی و صدای عشق، دعوت به درک عمیق‌تری از زندگی و ارتباطات انسانی می‌کند.